Cele i Misja

Naszą misja jest działanie na rzecz zwiększenia świadomości zdrowotnej Seniorów i ich rodzin oraz inicjowanie zmian systemowych prowadzących do poprawy jakości opieki zdrowotnej dla nich. Fundacja Senior Plus zwraca uwagę na efektywną profilaktykę i edukację, które mają kluczowe znaczenie dla budowania zdrowego społeczeństwa.

Swoją aktywnością chcemy rozpocząć otwartą, publiczną dyskusję na temat sytuacji zdrowotnej osób dorosłych oraz dzieci, by wspólnymi siłami zmieniać niekorzystne statystyki. Wiemy, że tylko skoordynowana współpraca pomiędzy różnymi podmiotami zapewni realny i skuteczny sukces w ochronie zdrowia społecznego. Starzejące się społeczeństwo wymaga zwiększonej opieki gdyż zapadają najczęściej na choroby układu krążenia, osteoporoza, schorzenia onkologiczne, reumatoidalne zapalenie stawów czy depresja.

Nasze wieloletnie działania dają nam możliwość dzielenia się swoim doświadczeniem i wiedzą z tymi, którzy tego oczekują. Gotowi jesteśmy wspierać inicjatywy lokalnych organizacji, które niosą ze sobą nowe rozwiązania, kreatywność, innowacyjność w skutecznej pomocy ludziom starszym nie zapominając również o najmłodszych. 

Najważniejsze cele:

  • Pomoc społeczna, Seniorom w trudnej sytuacji życiowej i zagrożonym wykluczeniem społecznym

  • Zwiększenie dostępności do działań leczniczych i rehabilitacyjnych dla Seniorów, wymagających specjalistycznej opieki medycznej poprzez tworzenie sieci gabinetów, placówek, domów seniora, klubu pod patronatem Fundacji „SeniorPlus”

  • Wdrażanie nowych metod leczenia urazów i chorób cywilizacyjnych

  • Szerzenie edukacji zdrowotnej w tym zakresie, ze szczególnym uwzględnieniem warunków właściwej opieki pielęgnacyjnej osób starszych, przebywających  w domach Seniora

  • Wspieranie i propagowanie idei oraz podnoszenie świadomości dotyczących aktywnego, godnego starzenia się, zdrowia, solidarności między pokoleniowej i integracji społecznej

  • Kształtowanie świadomości obywatelskiej we wszystkich grupach społecznych i wiekowych, zwalczanie skutków narastającej znieczulicy wobec ludzi starszych, upowszechnianie uczestnictwa w zajęciach ruchowych, edukacyjnych, prozdrowotnych Seniorów o (niskim statusie materialnym) na terenach gminnych, miejskich, powiatowych

  • Organizacja i pomoc w otwieraniu placówek terapeutyczno-rehabilitacyjnych przez  osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje specjalistyczne na terenie kraju

  • Wdrażanie nowych metod leczenia urazów i chorób cywilizacyjnych narządu ruchu. problemów z zakresu schorzeń neurologii, psychiatrii, kardiologii, diabetologii, reumatologii, urologii, rehabilitacji oraz leczenia farmakologicznego pacjentów w starszym wieku   

  • Wspieranie i propagowanie idei oraz podnoszenie świadomości dotyczących aktywnego, godnego starzenia się, zdrowia, solidarności między pokoleniowej i integracji społecznej

  • Kształtowanie świadomości obywatelskiej we wszystkich grupach społecznych  i wiekowych, zwalczanie skutków  narastającej znieczulicy wobec ludzi starszych działania mające na celu rozwój oferty edukacyjnej skierowanej do seniorów, wykorzystanie potencjału wzajemnego uczenia się, rozwój innowacyjnych form edukacji, w tym nieformalnej i poza formalnej, promowanie tzw. wolontariatu kompetencji, wsparcie kształcenia personelu medycznego w zakresie opieki geriatrycznej

  • Rozwój różnych form aktywności osób starszych przy wykorzystaniu istniejącej infrastruktury społecznej (takich jak np. biblioteki publiczne, domy kultury, szkoły) UTW, włączenie do wspólnych działań młodszego pokolenia

  • Utworzenie funduszu Senioralnego dla ludzi osób starszych o niskim statusie materialnym

  • Działania służące rozwojowi różnych form wsparcia poprzez zwiększenie dostępności i podniesienie jakości usług społecznych dla osób starszych

  • Ochrona zdrowia społeczeństwa, w tym szczególnie dzieci ze schorzeniami kręgosłupa, POChP, astmy oskrzelowej,

  • Działanie na rzecz szeroko pojętej ochrony pacjentów oraz personelu medycznego przed zakażeniami w placówkach medycznych, zabiegowych

  • Działanie na rzecz zwiększenia udziału osób starszych w życiu publicznym, społecznym, gospodarczym, kulturalnym i politycznym.

 

 Starzenie się i starość w ujęciu jednostkowego cyklu życia znane były ludzkości już od jej zarania, jednak współcześnie obserwowany demograficzny   proces   starzenia się społeczeństw jest zjawiskiem nowym. Niegdyś starość była   udziałem niewielkiej części społeczeństwa, nie zwracającego z  tego powodu   większej uwagi na jej potrzeby. Świat budowany był przez ludzi młodych i dla  młodych, obecnie staje w obliczu wymagań społeczeństw ludzi starszych. Co  więcej, starzeje się nie tylko ogólna populacja, sama generacja seniorów staje się coraz zasobniejsza w członków najstarszej kategorii wiekowej. Powyższe zmiany demograficzne wymagają podjęcia odpowiednich szeroko pojętych działań przystosowawczych, na poziomie lokalnym, krajowym i międzynarodowym, do nowej socjodemograficznej  rzeczywistości. Jawi  się  konieczność rozwoju   nowego podsystemu polityki społecznej ukierunkowanej na zaspokajanie specyficznych potrzeb osób starszych. Wzmożonego zainteresowania wymaga zagadnienie starości rozumianej nie tylko w aspekcie jednostkowego starzenia  się, ale  również  procesu starzenia  się całego społeczeństwa. W drugim ujęciu starzenie się i starość przestają być sprawą wyłącznie osobistą.Urosły do rangi jednego z kluczowych społecznych problemów natury politycznej, ekonomicznej, medycznej, również etyczne

 

Systematyczne postępowanie zjawiska starzenia się populacji wymaga   podjęcia,  z odpowiednim wyprzedzeniem, skutecznych działań zmierzających do   stworzenia nowoczesnego systemu  zabezpieczenia  społecznego  dla  ludzi  starszych, zwłaszcza kobiet, niepełnosprawnych, owdowiałych, bezdzietnych,   wymagających pomocy opiekuńczej. Wiedza na temat silnego związku   zachodzącego między wiekiem a powszechnością występowania niektórych chorób i niepełnosprawności powinna skłaniać do przekształceń w dziedzinie opieki zdrowotnej  i rehabilitacyjnej,  zmierzających do zwiększenia dostępności, kompleksowości i efektywności oferowanych usług oraz skuteczności działań prewencyjnych zapobiegających chorobom i niedołęstwu starczemu. Należałoby   podjąć działania ukierunkowane na zwalczanie społecznych przyczyn niepełnosprawności w starszym wieku (np. izolacji społecznej seniorów,  niedostosowania otoczenia fizycznego, wiekizmu, in. ageizmu, odnoszącego się do negatywnych uprzedzeń względem starości i ludzi starszych mogącego  prowadzić do ich dyskryminacji) Istnieje potrzeba  stworzenia  systemu usług

ukierunkowanych  na kompleksowe zaspokajanie potrzeb wszystkich osób   starszych, umożliwiających podnoszenie jakości ich życia, jak również wykorzystania ich potencjału w podnoszeniu jakości życia całego społeczeństwa, np. poprzez prężnie i działający w różnych obszarach wolontariat seniorów.Należałoby rozpoznawać potrzeby obecnego starszego pokolenia, jak również  przyszłych generacji: lepiej wykształconych, przyzwyczajonych do wyższego standardu życia i bardziej świadomych swych potrzeb i praw. Przemiany  w dziedzinie polityki społecznej, systemie opieki zdrowotnej, ubezpieczeń zdrowotnych i emerytalnych, edukacji, mediach, czy dziedzinie   rozrywki  miałyby zapewnić nie tylko sprawne funkcjonowanie starzejących się społeczeństw, ale wychodzić naprzeciw potrzebom wszystkich ich członków